Από την παρουσίαση για την εκ νέου ανακάλυψη στον Κέρκη της Σάμου μετά από 60 χρόνια της Consolida samia που πραγματοποιήθηκε στο 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο Οικολογίας στην Πάτρα απο τις 4 εως 7 Οκτωβρίου. Την παρουσίαση έκανε ο Βιολόγος Καλτσής Αποστόλης. Η ανακάλυψη  της Κονσόλιδας του Κέρκη αποτέλεσε σημαντικό γεγονός για τα βοτανικά δεδομένα της χώρας εφόσον ήταν το μοναδικό φυτικό είδος της Ελλάδας για το οποίο δεν υπήρχαν επικαιροποιημένα στοιχεία για 6 δεκαετίες.

Βοτανικές εξερευνήσεις στην Σάμο μέσα στα χρόνια.

Στις αρχές του 18ου αιώνα η Σάμος έχει επουλώσει τις πληγές της ερήμωσης της και το νησί εισέρχεται σε εποχές ανάπτυξης, οικονομικής και κοινωνικής. Η αίγλη των αρχαίων ονομάτων της  που είχαν άμεση σχέση με τον πλούτο του φυσικού της περιβάλλοντος- η Σάμος αποτελεί ένα τόπο που από πάνω ξεπηδάει η φυσική του ιστορία- τώρα που οι συνθήκες στο νησί και γενικότερα στο Αρχιπέλαγος είχαν βελτιωθεί , λειτούργησαν σαν κίνητρο και άρχισαν να προσελκύουν διάφορους ερευνητές, φυσιοδίφες, βοτανικούς, γεωγράφους, ζωγράφους από τις Ευρωπαϊκές χώρες.
Η πρώτη επίσκεψη στο νησί με βοτανικό ενδιαφέρον φαίνεται να είναι αυτή του Γάλλου βοτανικού Joseph Pitton de Tournefort τον χειμώνα του 1702. Η επίσκεψή του στο νησί διήρκησε περίπου ένα μήνα από τα τέλη του Ιανουαρίου μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου. Εκτός των άλλων, στην αναφορά του για το νησί, παρόλο που η εποχή δεν ήταν και η καλύτερη όπως αναφέρει λόγω του χειμωνιάτικου καιρού καταγράφει αρκετά είδη φυτών. 

 

 Sideritis romana ssp curvidens- κοιν.βλάχικο τσάι-Αναφορά από το μοναστήρι της Μεγάλης Παναγίας την 1 Φεβ 1702.

 

 

Lecokia cretica συν Cachrys cretica -Αναφορά από τον Πύργο την  ίδια μέρα.

 

Thymelaea  tartonraira-Οι ντόπιοι το ονόμαζαν σαρωματάκι. Αναφορά από Χώρα στις 23 Φεβ.

Πιθανότατα επισκέφτηκε και το νησί και ο Βρετανός βοτανικός John Sibthorp σε ένα από τα ταξίδια του στην περιοχή ανάμεσα στο 1786 και 1787 συλλέγοντας φυτά για την δημιουργία της Flora Graeca Sibthorpiana.

Στα 1819-1820 ο Γάλλος αξιωματικός του ναυτικού  Dumont d'Urville   κατέπλευσε στα νησιά του Αρχιπελάγους για υδρογραφικές έρευνες και δοθείσης της ευκαιρίας κατέγραψε και αρκετά φυτά των Ελληνικών νησιών. Σε μια ανάπαυλα του στην Σάμο κατέγραψε 62 είδη κυρίως από παραθαλάσσιες και καλλιεργημένες περιοχές καθώς και από την περιοχή του Πυθαγορείου και του Ηραίου.

Euphorbia chamaesyce

 

                                    Cynachum acutum ssp acutum                         

Φυτά που κατέγραψε ο Γάλλος ναυτικός στις παραλιακές περιοχές κοντά στο Πυθαγόρειο.
Συστηματική καταγραφή της χλωρίδας της Σάμου , με οδηγό την flora Orientalis του Edmond  Boissier εκδ.1867, η  οποία παρέχει εκείνη την εποχή αλλά και για πολλές δεκαετίες αργότερα  το κύριο πλαίσιο αναφοράς της  χλωρίδας της Ανατολής, όπου χλωριδικά υπάγεται και η Σάμος,  γίνεται για πρώτη φορά από τους Carlo de Stefani, Forsyth Mayor και William Barbey που επισκέφτηκαν το νησί την περίοδο 1886-1888.  Τις ανακαλύψεις τους κατέγραψαν στην μελέτη Samos Etude Botanique που κυκλοφόρησε το 1892 με  427 φυτά.. Αναφέρουν  σαν tabula nostra το  ενδημικό  Erodium vetteri (Κέρκης 17-6-1886)  και την Corydallis integra (Κέρκης 16-5-1887).

     Erodium vetteri

    Corydallis integra  

O Γάλλος de Boissieux συνέφερε επίσης στο τέλος του 19ου αίωνα (1896) καθώς και ο J.Sterneck για τον οποίο όμως δεν είναι γνωστή η χρονολογία του ταξιδιού του.

Πλήθος νέων καταγραφών  για την χλωρίδα της Σάμου  δίνονται από το μεγάλο αυστριακό βοτανικό Karl Heinz Rechinger στο έργο του, Flora Aegaea (1943) που επισκέφτηκε το νησί λίγα χρόνια πριν τον πόλεμο,συμβάλλοντας  στην γνώση της χλωρίδας της Σάμου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η  Flora Aegaea είναι το έργο που συνόψισε τις γνώσεις για την χλωρίδα του Αιγαίου μέχρι την εποχή που εκδόθηκε και  οι καταγραφές του Rechinger έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενέστατα σε εκδόσεις που αναφέρονται στην χλωρίδα του νησιού μέχρι και τις μέρες μας.

Centaurea xylobasis. Πολυετές ενδημικό του Κέρκη.Πρώτη ανακάλυψη απο τον  Rechinger στις 15 Απριλίου 1934.Η καταγραφή έγινε όπως αναφέρει με τα υπολείμματα των φυτών της προηγούμενης χρονιάς,ξέρους βλαστούς δλδ και ξερά φύλλα.Το φυτό αναπτύσσει καινούργιους βλαστούς και φύλλα στα μέσα του καλοκαιριού και ανθίζει περίπου στα τέλη Ιουλίου.

 Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 δύο Έλληνες βοτανικοί ο Κώστας Γουλιμής και ο Νίκος Γουλανδρής  κατέγραψαν νέα είδη της χλωρίδας της Σάμου. Ο  Γουλιμής στη μελέτη του Νέα είδη της Ελληνικής χλωρίδας  του  1956 αναφέρει ότι πραγματοποίησε  δύο αναβάσεις στον Καρβούνη και τρεις στον Κέρκη.

Muscari macrocarpum, Crocus fleischeri.Φυτά του Αν.Αιγαίου που κατέγραψε ο Γουλιμής στην Σάμο.Το πρώτο στις 12 Απριλίου 1953 στην περιοχή Κούτσι και το δεύτερο στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής στις 16 Ιανουαρίου 1955. Και τα δύο ηταν γνωστά μέχρι τότε μόνο απο το νησί της Ρόδου.

 Ακολουθήσουν οι Σουηδοί βοτανικοί Snogerup, Runemark και Nordenstam το 1960, οι  Snogerup και Runemark μαζί με ομάδα βοτανικών το 1962, οι Bothmer και  Strid το 1964, οι Gathorne-Hardy to 1964 και η Ελλη Σταματιάδου το 1968. Από τους Snogerup και Runemark αναφέρεται για πρώτη φορά το πλέον σπάνιο φυτό του νησιού η Consolida samia.

Consolida samia. Πολύ σπάνιο φυτό που ανήκει σύμφωνα με την IUCN Red List  στην κατηγορία Κρισίμως κινδυνεύων.Τελευταίες αναφορές απο τον Κέρκη το 1975 και το 1996.

 Και μια μικρή αναφορά σε Σαμιώτες που ασχολήθηκαν με το φυσικό πλούτο του νησιού.

Κατά το διάστημα 1881 έως 1889 εκδίδεται και τυπώνεται στην Σάμο από το Ηγεμονικό τυπογραφείο το 5τομο έργο «Σαμιακά» του Επαμεινώνδα Σταματιάδη.Στον τέταρτο τόμο αναφέρεται στα δέντρα και τα φυτά της Σάμου.

Δέντρα

Δημητριακά

Καρποί και διάφοροι σπόροι

Θάμνοι

Ιαματικά

 Πόες ή ποώδη φυτά (Εύοσμα,Αγριόχορτα,Φαγώσιμα κηπευτικά)

Διάφορα άγρια

Μανιτάρια

Υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος ειδών  σε κάθε κατηγορία.Ο Σταματιάδης χρησιμοποιεί  κυρίως κοινές ονομασίες στον κατάλογό του.

 

Πολύ αργότερα στη δεκαετία του 1980 και ένας άλλος επιφανής Σάμιος θα εστιαστεί στην χλωρίδα της Σάμου.Ο δημοδιδάσκαλος Νικόλαος Δημητρίου, που αφιέρωσε την ζωή του στη συγκέντρωση και ταξινόμηση λαογραφικού υλικού απ’ όλη τη Σάμο, έγραψε και δημοσίευσε το επτάτομο  έργο του «ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ».Αυτό αποτελεί σήμερα το κεντρικό έργο της νεότερης Σαμιακής Λαογραφίας.Ο Δημητρίου προσεγγίζει την Σαμιακή χλωρίδα με μια ματιά που σήμερα θα την λέγαμε Εθνοιατρική.Απεικονίζει με μοναδικό τρόπο την Σάμο των περασμένων χρόνων, τους ανθρώπους  και τις  συνήθειες  τους. Αναφέρεται στις πεποιθήσεις και στις πρακτικές που χρησιμοποίησαν για την θεραπεία των ασθενειών τους.

<< Κοψ΄του δάχτλου κιέβγα όξου να βρεθούν χιλ΄ γιατροί>>.

Tα φυτά της Σάμου αναφέρονται εκτενώς  στα δύο μνημειώδη έργα  που ακολουθούν την Flora of Turkey and the East Aegean islands από τον Β.Η.Davis το 1984 και την Mountain flora of Greece από τον Arne Strid και την Kit Tan to 1986.Για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με τα είδη του νησιού προτείνονται σαν τα πλέον κατάλληλα βοηθήματα.
 Ένας μακρύς κατάλογος με 1056 αγγειόσπερμα φυτά της Σάμου  που κυρίως  συνόψισε καταγραφές από την μέχρι τότε βιβλιογραφία δημοσιεύεται για πρώτη φορά το 1989 από τον Σαμιώτη καθηγητή Δημήτρη Χριστοδουλάκη.

Alyssum samium. Πολύ σπάνιο ενδημικό του Κέρκη. Πρώτη καταγραφή απο τον Χριστοδουλάκη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο συνολικός αριθμός των αγγειόσπερμων φυτών της Σάμου που είχαν καταγραφεί μέχρι τότε ανερχόταν στα 1235. 

Στις επόμενες δεκαετίες και μέχρι σήμερα μικρός αριθμός  φυτών  προστίθεται από διάφορους ερευνητές Έλληνες και ξένους οι οποίοι προσεγγίζουν και  ορισμένες μη προσβάσιμες περιοχές αλλά και σε διάφορες χρονικές στιγμές.
Τέλος να σημειωθεί ότι τις τελευταίες δύο με τρείς δεκαετίες μεγάλος αριθμός ερευνητών Ελλήνων και ξένων έχει εστιαστεί στις άγριες ορχιδέες που φιλοξενεί το νησί.
Οι πρώτοι που συμβάλλουν στην καταγραφή των ορχεοειδών του νησιού είναι οι P.Golz και Η.R.Reinhard to 1981 .H σημαντικότερη όμως και πιο εκτενής αναφορά (59 είδη με φωτογραφίες και  χάρτες κατανομής) για τις ορχιδέες της Σάμου  είναι αυτή  του Pierre Delforge  στο περιοδικό Les Naturalistes Belges Vol.89/2008. 
Σχεδόν κάθε άνοιξη πλήθος ερευνητών έρχονται στην Σάμο για να θαυμάσουν την εξαιρετική ποικιλία τους. 
Αποτέλεσμα αυτής  της συνεχούς δραστηριότητες είναι η καταγραφή νέων ειδών και η ανακάλυψη νέων βιοτόπων.

Himantoglossum comperianum.Απο τις σπανιότερες Μεσογειακές ορχιδέες.Στην Ελλάδα συναντάται μόνο στην Λέσβο και στην Σάμο όπου ανακαλύφτηκε πρόσφατα.   

ΦΡΥΓΑΝΑ -ΦΡΥΓΑΝΙΚΗ ΒΛΑΣΤΗΣΗ

Ανά τους αιώνες στο νησί της Σάμου έχουν δωθεί  πολλά ποιητικά ονόματα όσο σε κανένα άλλο του Αρχιπελάγους.
Δρυούσα για τις άφθονες βελανιδιές, Ανθεμούσα για τα πολλά λουλούδια που κάλυπταν το έδαφός της από τις ψηλές κορυφές του Κέρκη και του Καρβούνη μέχρι και τα πιο απόμακρα ακρογιάλια της, Μελάμφυλλος για την δάφνη, Φυλλάς για την πυκνή βλάστηση, Κυπαρισσία για τα  δάση των  άγριων κυπαρισσιών, Πιτυούσα για τα ξακουστά της πεύκα.
Σήμερα υπάρχουν ακόμα αρκετά κομμάτια Σαμιώτικης φύσης που ανατρέχουν σε αυτήν την παλιά αίγλη.
Τις τελευταίες δεκαετίες ένα είδος βλάστησης έχει εντείνει την παρουσία του  και εξαπλώνεται κυρίως στις πεδινές περιοχές του νησιού. Είναι η φρυγανική βλάστηση ή φρύγανα.
Αυτός ο τύπος βλάστησης είναι χαρακτηριστικός των μεσογειακών οικοσυστημάτων και συνήθως επεκτείνεται σε αντικατάσταση άλλου είδους βλάστησης που έχει υποβαθμιστεί κυρίως απο πυρκαγιές ή βόσκηση. Ειναι πρόδρομες φυτοκοινωνίες στα πλαίσια της εξελικτικής φυσικής διαδικασίας και συνιστούν αυτοτελής φυτικές ενώσεις αποτελώντας  ιδιαίτερους  οικότοπους. Αναπτύσσεται  σε  φτωχά και βραχώδη ασβεστολιθικά ή πυριτικά εδάφη, σε πλαγιές  που τις περισσότερες μέρες του χρόνου είναι πλημμυρισμένες απο φώς.  
Ο όρος φρύγανα αποδίδεται στον Θεόφραστο (372-287 π.Χ),αρχαίο φιλόσοφο μαθητή του Αριστοτέλη γεννημένο στην Ερεσσό της Λέσβου ο οποίος ασχολήθηκε εκτενέστατα με την βοτανική και την ζωολογία.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΡΥΓΑΝΑ 

 

Οι βροχές επισκέπτονται την Σάμο  συνήθως απο τα μέσα  Νοέμβρη μέχρι τα μέσα Μάρτη. Και η θερμοκρασία που το καλοκαίρι μπορεί να φτάσει στα πεδινά και του 40 βαθμούς το χειμώνα μπορεί να πέσει μέχρι και το μηδέν.

Το καλοκαίρι τα φυτά των φρυγάνων  βρίσκονται μπροστά στο εξής πρόβλημα.Υπάρχει άφθονο φώς αλλά δεν υπάρχει νερό. Αναγκάζονται για να μπορούν να φωτοσυνθέτουν να περιορίζουν τα φύλλα τους. Αυτό γίνεται στις αρχές του καλοκαιριού ή μάλλον εκεί που αρχίζουν οι μεγάλες ζέστες. Δημιουργούν φύση εκεί που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα υπήρχε. Δε σου γεμίζουν το μάτι, εύκολα τα προσπερνάς, νιώθοντας ακόμη και δυσφορία με την παρουσία τους. Φυτά δύσκολα στην όψη, πολλές φορές κακά και δύστροπα όταν τα περπατάς (λόγω των αγκαθερών κλάδων τους), με δυσκολία τα παραμερίζεις και πιο δύσκολα τα ξεριζώνεις. Όλα όμως στο φυτικό βασίλειο έχουν τη λογική τους.
Όταν πέφτουν οι πρώτες φθινοπωρινές βροχές συνήθως στα τέλη του Σεπτέμβρη ,αρχίζουν σιγά σιγά να εμφανίζονται περισσότερα φύλλα με αποτέλεσμα στο τέλος του φθινοπώρου και μέσα στον χειμώνα να πραγματοποιείται μια βλαστική έκρηξη που διαρκεί μέχρι τις αρχές του επόμενου καλοκαιριού.
Αυτό γενικά συμβαίνει στις μεσογειακές περιοχές αλλά ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα και κυρίως στα νησιά της είναι πολύ έντονο. Το φαινόμενο ονομάζεται εποχιακός διμορφισμός και είναι αυτό που  δίνει την εικόνα του πράσινου στα νησιά, τον χειμώνα.Ο βιολογικός κύκλος των φρυγάνων, χαρακτηρίζεται από σοφία.Τότε δημιουργούνται οι καταλληλότερες συνθήκες γρήγορης αύξησης του φυτού, στη σχετικά σύντομη, για τα νησιά, υγρή χρονική περίοδο που μεσολαβεί. Στο χρονικό αυτό διάστημα, το φρυγανικό φυτό θα κάμει «αγώνα δρόμου» για ν' αναπτυχθεί όσο περισσότερο γίνεται, διαμορφώνοντας βαθύ ριζικό σύστημα, για ν' αντεπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες του καλοκαιριού που ακολουθεί.
Τα φρύγανα είναι ποώδη ή χαμηλοί θάμνοι. Τέτοια είναι το θυμάρι, η ρίγανη, το φασκόμηλο, οι λαδανιές ή κουνούκλες, η κάππαρη, τα βαλσαμόχορτα, τα ρείκια, οι αστοιβιές  κ.α. Πολλά φυτά των  φρυγανικών οικοσυστημάτων είναι αρωματικά και περιέχουν αιθέραια έλαια που τους χρησιμεύουν σε δύο τρόπους. Απο την μία κατακρατούν νερό που τόσο το χρειάζονται και απο την άλλη απωθούν την βόσκηση των ζώων. Τα ζώα και ειδικά τα κατσίκια σπάνια τρώνε την ρίγανη, τις κουνούκλες ή τα φασκόμηλα. Μπορούμε να πούμε οτι αυτός είναι και ένας απο τους λόγους που τα νησιά είναι ο παράδεισος των αρωματικών παρόλο που η βόσκηση είναι εξαιρετικά διαδεδομένη με τις γνωστές συνέπειες για τα υπόλοιπα είδη του φυτικού βασιλείου.
Εξαιτίας των αιθέριων ελαίων που περιέχουν πολλά από αυτά τα φυτά, αποτελούν πολύ καλή πρώτη ύλη για πυρκαγιές την θερμή περίοδο του έτους. Για τον λόγο αυτό αρκετά δασαρχεία στην Ελλάδα προβαίνουν σε ελεγχόμενο καθαρισμό τους όταν οι κοινωνίες των φυτών αυτών αποτελούν υποόροφο πευκοδάσους
Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κατηγορία φυτών που συνθέτουν τα φρυγανικά οικοσυστήματα είναι τα γεώφυτα. Πρόκειται για  πραγματικά στολίδια που κοσμούν τις εξοχές του νησιού  και την γεμίζουν χρώματα από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι και αργά την άνοιξη. Περνούν την καλοκαιρινή ξηρασία σαν βολβοί ή κόνδυλοι μέσα στο έδαφος χωρίς υπέργειο τμήμα ή φύλλα. Μόλις αρχίσουν οι βροχές βγαίνουν απευθείας τα φύλλα τους από το έδαφος και ολοκληρώνουν το κύκλο ζωής τους μέχρι το τέλος της άνοιξης. Τέτοια φυτά με πανέμορφα και ξεχωριστά λουλούδια ειναι: οι νάρκισσοι, οι κρόκοι, οι ορχιδέες, οι ασφόδελοι, οι σκυλλοκρεμμύδες, οι ίριδες, τα κυκλάμινα.
Αρκετά απο τα είδη των γεώφυτων είναι ανατολικής προέλευσης και το όριο εξάπλωσής τους πρός τα δυτικά σταματάει στην Σάμο. Άλλα πάλι είναι είδη που συναντώνται μόνο στο Αν.Αιγαιο και άλλα είναι είδη που τα βρίσκουμε μόνο στην Αν Μεσόγειο.
Τα πιο γνωστά φρύγανα είναι: το θυμάρι (Coridothymus capitatus, Thymus sp.), η λαδανιά (Cistus creticus, Cistus salviifolius), η αγούθουρα ή γούδουρας (Hypericum empetrifolium), το φασκόμηλο (Salvia triloba), η αστοιβίδα (Sarcopoterium spinosum), το ρείκι (Erica manipuliflora), ο ασπάλαθος (Calicotome villosa), το σπαράγγι (Asparagus acutifolius), το λυχναράκι (Ballota acetabulosa), ο ασφόδελος (Asphodelus aestivus), η γκλομπουλάρια (Globularia alypum) κτλ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα φρύγανα επίσης συνιστούν ενδιαιτήματα και για πολλά είδη ερπετών.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΦΡΥΓΑΝΙΚΩΝ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ

Για την ανάγκη προστασίας των φρυγανικών οικοσυστημάτων, σημειώνει ο καθηγητής του
Α.Π.Θ. Νικόλαος Στάμου: «Για τα φρύγανα και φρυγανικά οικοσυστήματα, έχει γίνει δεκτό
από μια επιστημονική άποψη, ότι αυτά προέρχονται από το δάσος σε μια μακροχρόνια
αρνητικής κατεύθυνσης εξελικτική διαδικασία (υποβάθμιση). Είτε όμως δέχεται κάποιος την
άποψη αυτή, είτε την άποψη ότι αυτά συνιστούν αυτοτελή ένωση , τα συστήματα αυτά
αποτελούν για τις περιοχές στις οποίες απαντώνται (στις πιο ξηροθερμικές ζώνες, αλλά
όχι μόνο, και κυρίως στο νησιώτικο χώρο), αδύναμο έστω αλλά κρίσιμο προστατευτικό
μανδύα για την αντιδιαβρωτική προστασία του ελάχιστου απομείναντος εδάφους στις πλαγιές των ξηροθερμικών αυτών περιοχών. Αποτελούν, επίσης,  παράγοντα ενίσχυσης (έστω και μικρού σε σχέση με το δάσος και τους θαμνώνες) των υπογείων αποθεμάτων νερού μέσω της διήθησης. Εκ του γεγονότος αυτού και μόνο, συνεπώς, προκύπτει ανάγκη της αυστηρής προστασίας τους, ως συνέπεια και της συνταγματικής επιταγής για προστασία του φυσικού περιβάλλοντος .Ο ίδιος συμπληρώνει: «Ο αποχαρακτηρισμός των φρυγάνων όπως καθώς και η μετάβασή τους σε περιοχές  μη δασικής χρήσης, οδηγούν ευθέως και μαζικώς σε αλλαγή του τοπίου και σε μείωση της πλούσιας βιοποικιλότητας, που υπάρχει στα εν λόγω οικοσυστήματα»
 

ΞΗΡΟΘΕΡΜΙΚΑ ΕΙΔΗ

Φυτά που αντέχουν σε ξερές και ζεστές συνθήκες φυσικού περιβάλλοντος

Όλα τα φυτά για να φτάσουν στο μέγιστο της απόδοσης τους χρειάζονται νερό. Τα ξηροθερμικά όμως είδη εκτελούν τις διάφορες λειτουργίες τους διαπνέοντας μικρότερες ποσότητες νερού από τα άλλα είδη και μπορούν έτσι με λιγότερο νερό να διατηρούν το  φύλλωμα τους, να ανθίζουν και να καρποφορούν.Μπορούν επίσης να αντέχουν σε μεγάλες περιόδους ξηρασίας και ανομβρίας.
Τα ξηροθερμικά είδη διαθέτουν διαφορετικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων εξοικονομούν νερό. Οι μηχανισμοί αυτοί κυρίως επικεντρώνονται στα φύλλα εφόσον με τα φύλλα γίνεται η διαπνοή των φυτών, φεύγει δηλαδή το νερό, με την μορφή υδρατμών, που παίρνουν από τις ρίζες.

Οι κυριότεροι μηχανισμοί είναι οι εξής:
 

Ολοκλήρωση του βιολογικού τους κύκλου σε περίοδο με επάρκεια νερού.

                                 Μικρός αριθμός στομάτων ανά μονάδα επιφανείας φύλλου.

                                                             Σαρκώδη φύλλα με παχιά επιδερμίδα

 

                                                            Mεγάλη  πυκνότητα αγγείων στα φύλλα  

                                                       
 
                      Πτύχωση στα φύλλα όταν οι μέρες είναι ξερές, ζεστές και με έντονη ηλιοφάνεια

           Μικρότερη επιφάνεια των φύλλων όταν υπάρχει έλλειψη νερού ή και αποβολή του.

  

 


                                  Κάλυψη των φύλλων με τρίχες ή με κηρώδη επιχρίσματα.

                                                      Ανάπτυξη μεγάλου ριζικού συστήματος.

 

 

Σε φυσικά μεσογειακά οικοσυστήματα όπως είναι αυτά της Σάμου, τα ξηροθερμικά είδη έχουν την ικανότητα να αξιοποιούν την υγρασία της ατμόσφαιρας που υπάρχει κοντά στο έδαφος σε μορφή ομίχλης.Εχει υπολογιστεί ότι το αξιοποιήσιμο νερό απο την ομίχλη είναι περίπου σαν 100 mm βροχής το χρόνο.

ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΧΛΩΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ